Pater Urbain DEBOUCK
Heeft ons gisterenmorgen, donderdag 21 februari, om 6 uur 45 verlaten.
Een confrater was bij hem. De vorige dag had hij een hersenbloeding
gehad die hem in een lichte comateuze toestand had gebracht. De
toestand was toen voor iedereen duidelijk en de palliatieve dienst
werd ingeschakeld.
Urbain werd geboren te Tielt, in de provincie West-Vlaanderen,
op 28 juni 1920. Na zijn humaniorastudies op het St-Jozefcollege
te Tielt, trad hij op 16 september 1939 binnen in Boechout. De oorlog
noopte hem en zijn studiegenoten in mei 1940 hun filosofiestudies
te gaan voleindigen in Maison Carrée. Daar deden zij ook
hun noviciaat. Dan volgde de theologie, eerst in Carthago, dan in
Thibar, waar hij zijn eed aflegde in juni 1945, en vanaf september
1945 in Heverlee, waar hij op 28 april 1946 priester werd gewijd.
Op 21 november 1946, komt Urbain aan in Burundi, en wordt benoemd
te Rumeza, waar hij directeur van de scholen wordt. Een jaar later,
in december 1947, verhuist hij naar Bujumbura waar hij alweer directeur
van de scholen wordt. Hij is streng maar rechtvaardig, heeft gezag
en wordt erg op prijs gesteld. Na een kort verblijf in Kibumbu en
Rumonge om wat uit te rusten, volgt zijn eerste verlof in België.
Na zijn terugkeer in augustus 1956, wordt hij voor enkele maanden
onderpastoor in Bujumbura en vervolgens in Ngarara. In september
1957 is hij directeur van de scholen in Rumonge en wordt daar een
jaar later verantwoordelijke van de parochie. Volgen dan twee jaar
pastoor te Jenda en een jaar te Cibitoke. Terug uit verlof vinden
we Urbain in Musigati, eerst als onderpastoor, dan als pastoor tot
in augustus 1968.
Urbain is erg gevoelig en wordt niet altijd begrepen door zijn
confraters. Van de andere kant staat hij dicht bij de mensen en
past zich gemakkelijk aan. Dat verklaart wellicht zijn vele benoemingen:
eind augustus 1968 wordt hij onderpastoor in Kiganda, daarna in
Kinama, Karinzi, Mubimbi, Musango, Bujumbura (St-Michel) en Nyakabiga,
tot hij het land wordt uitgezet in december 1986. Na de sessie-retraite
in Jeruzalem in 1987, vertrekt hij terug naar Burundi en wordt onderpastoor
te Mabayi. Hij wordt ook lid van de regionale raad. Datzelfde jaar
publiceert hij een geïllustreerde en praktische brochure over
het gebed :"Apprends à prier". Een regionaal getuigt
:"Waar hij ook gewerkt heeft, was Urbain jong van hart gebleven.
Hij had de gave zijn zin voor het gebed door te kunnen geven aan
de jongeren. Dat is zeker een kenmerk van zijn 40 jaar apostolaat".
Vanaf 1 november 1988 werkt Urbain in Bujumbura, in de stadspastoraal
vanuit Kinindo, een wijk van de hoofdstad. In die periode komt hij
praktisch ieder jaar op verlof. Zijn laatste jaren in Burundi (vanaf
1995) verblijft hij in de PAR (Procure d'Accueil pour Religieux)
en doet dienst als aalmoezenier van de zusters Benemariya.
Op 8 februari 1998 komt hij definitief naar België terug.
Hij verblijft in Antwerpen, in de Keizerstraat. Een hersenbloeding
treft hem zwaar en zal hem voortaan het spreken zeer moeilijk maken.
Hij kon zich niet meer uitdrukken en daar leed hij enorm onder.
Zijn onmacht kon hem dan kwaad maken. Op 1 juli 1999 neemt hij zijn
intrek in Avondrust te Varsenare. Vol nostalgie naar Burundi. Hij
wandelde veel over en weer tussen Avondrust en het Kasteel, kreeg
zijn minzame glimlach terug en zijn natuurlijke opgeruimdheid kwam
weer te voorschijn.
De uitvaartliturgie zal plaats vinden op woensdag 27 februari
2008, om 10 u 30 te Varsenare in onze kapel, gevolgd door de
teraardebestelling op ons kerkhof daar. De confraters die verlangen
te concelebreren brengen een albe en een paarse stola mee. Gelieve
pater econoom van Varsenare te verwittigen van uw aanwezigheid.
Jef Vleugels, prov. secr.
